Remexer Na Lingua

En Podcast Educativo, da AS-PG:

Un fragmento da intervención do Moncho no Tíralle da lingua na Pobra:

Está a ser unha enorme satisfacción, penso que para toda a xente que alí está a participar, a evolución do espazo colectivo ´agora rede, unha alternativa para a formación en TIC acorde coas necesidades actuais que non está a cubrir a Administración (como tan ben o formulou Alberto).

´Agora rede ofrece en primeiro lugar unha panorámica dos distintos percorridos didácticos que anda a construír o profesorado a través de blogues e wikis. Porén, o que máis estimo eu é a oportunidade de aprender cunha verdadeira interacción dinámica, moito máis funcional cá lectura de postaxes e o diálogo entrecortado dos comentarios nos cadernos de cadaquén.
No grupo de traballo sobre as aplicacións didácticas das ferramentas web, comezamos a lle dar voltas á escolla das máis útiles no ensino. E quero recoller aquí tamén (aínda que pareza contraditorio co anterior) unha consulta sobre circaVie, que permite crear frisos temporais. Con esta ferramenta intentei facer unha panorámica da literatura galega desde a Idade Media ao Rexurdimento a través de textos (aproveitando algunha das ilustracións desta iniciativa de Cultura, lamentabelmente só en castelán(?)) e non fun quen de facer unha escolla no tempo para que aquilo non parecese un ermo nunha enormidade de franxa temporal (pódese ver aquí, mais deixeino sen rematar ao apreciar o problema). Alguén sabe se se pode facer tal cousa con circaVie?
En todo caso, temos outra opción: xtimelime, aínda que os resultados non fiquen tan vistosos.

Tras a boa acollida da última suxestión lanzada desde aquí, parece que é preciso abrir o debate sobre que iniciativa podemos artellar de maneira colectiva os e as docentes con presenza na rede. Podemos mellorar o noso labor diario na aula cunha interacción máis organizada? É posíbel abrir grupos de traballo desde a rede para ligar esforzos illados? Hai quen dispoña de tempo para tales empresas? Que funcionalidades serían imprescindíbeis no espazo web da rede social?
Se cadra, é o momento de espallar unha especie de meme para reflexionarmos sobre a necesidade ou non de construír unha ágora superposta a outros puntos de encontro e sobre o para que e o como. Como Sekeiros, Xoán e Nasa remexeron con ánimo, a eles van dirixidas en primeiro lugar estas cuestións. Pero fican abertas, claro.
[Podedes visitar este espazo en probas en ning (a publicidade é posíbel retirala)]
[Se o meme rula, encárgome eu de lle facer o seguimento]

Visite ‘agora rede

Coincidiron esta semana varios feitos que me reafirman na idea da necesidade de crear, no mundo do ensino galego, redes educativas para a potenciación dos intercambios que realizamos en webs, blogues e wikis.

Por un lado, a apertura dun foro na páxina do centro co Drupal xestionado pola Consellaría. A discusión inicial está a ser a conveniencia de mudar plenamente para unha web dinámica, o que considero un paso máis que necesario (sobre todo pola facilidade para a creación de contidos por parte de toda a comunicade educativa), porén o seu deseño segue a manter os centros demasiado pechados en si mesmos.
Por outra banda, fíxose efectiva a miña entrada en dúas comunidades educativas do noso ámbito lingüístico (convén tender máis pontes aí; pola súa parte xa se ve que hai vontade: obrigados/as), a pesar da miña escasa ou nula participación polo de agora. Son as que aparecen ligadas no lateral da dereita, a primeira impulsada por Fátima Franco e a outra creada por José Paulo Santos.

Internet e Web na Educação funciona a modo de blogue recompilatorio dos participantes nunha lista educativa do Yahoo, mais é Interactic 2.0 quen bota man dunha ferramenta (teriamos que dicir un kit) especialmente potente, o Ning, que ofrece de balde espazo para o traballo colaborativo -foro incluído-, páxinas para cada membro da rede, posibilidade de subir documentos, fotos e vídeos, etc. Unha das máis amplas comunidades educativas é esta. As primeiras probas que fixen foron moi positivas, e máis cando descubrín que lles permite ás persoas que administran un sitio ning traducir por completo as distintas aplicacións e poñer esas traducións a disposición de toda a comunidade (a versión en galego xa está feita nun 7%).

Para compartir, sen atomismos, esas cousas que fican sen gardar e, sobre todo, para co-construír coñecemento.Máis sobre redes sociais (entre outras cousas da web 2.0 no ensino), aquí.

[Imaxe tomada de Vladstudio]

boomp3.com

Xa reabriu hai uns días Podgalego e é obrigado facerlle promoción: atractivo, cunha presentación de recursos moi útil e cun amplo directorio, onde ademais se recollen os nosos experimentos. Máis motivación para o alumnado protagonista (nunca sobra) e compromiso para un, que agora terá que empezar a traballar en serio isto.O falangullo promocional, que se baixou da propia páxina, foi subido a BooMP3, o sitio de hospedaxe máis sinxelo e funcional que coñezo.

A Letanía de Galicia aquí.
Produto da campaña de uxionovoneyra.com

O profesorado do ámbito educativo no que me movo, no centro e na rede, teno claro: o traballo coas TIC, para o desenvolvemento de múltiples competencias, especialmente a dixital, ten que ser unha das prioridades do ensino; porén, os e as docentes enfróntanse co ensino-ficción: as dotacións chegan a ser ridículas e os apoios e incentivos para a formación insuficientes. Medidas, a dotación e a formación, recollidas de xeito explícito no acordo de goberno (pdf), por certo, e semella que só con certa implementación no ensino infantil. Alén disto, nos contextos nos que se pode empregar didacticamente os computadores, non soe haber suficiente cobertura institucional, nin recoñecemento axeitado e difusión decente dos resultados.

E continúo co discurso reiterado: todo o anterior impide que teñamos un amplo abano de recursos e experiencias produto da nosa realidade. De aí (e non de motivacións personalistas) vén o empeño dun número cada vez maior de docentes con presenza na rede en facer achegas e en darlle a maior difusión posíbel a aqueles resultados, nalgúns casos de enorme valor e silenciados incomprensibelmente polas instancias educativas. Instancias, poñamos por caso a Inspección, interesadas máis ben só polo control de cuestións burocrático-formais. Algunha excepción hai, mais teñen que ser os responsábeis educativos quen aposten por cousas deste tipo.
Por iso, é un pracer contribuír ao espallamento de materiais coma os que Rosa Salgueiro pon a disposición de todas e todos en Na punta da lingua. Especialmente Hortografía. O cultivo das palabras: un negocio con futuro, onde se lle tira partido de xeito extraordinario ao Hotpotatoes e ao Ardora para posibilitar a reflexión sobre a lingua (sen obviar as propiedades textuais) e que remata moi acertadamente cunha webquest, posto que a mellora real da expresión escrita require abordar procesos de planificación, composición e revisión.
Por iso, tamén, comprace descubrir novos espazos de intercambio como a Wikiescola e albiscar unha nova realidade na que pasemos a colaborar de maneira máis estreita en plataformas comúns, desde as que lle tamén facer demandas á Administración.

boomp3.com
Voz creada con Cotovía.ENGADIDO: Na punta da lingua blogue. Rendemento dobre. Obrigados, Rosa.

A blogosfera das bibliotecas escolares galegas é un espazo cada vez máis rico e organizado, no e do que aprender moito; iso si, non sempre autocentrado, no sentido de partir dos recursos propios: prensa galega, etc. Aínda que o coñezamos máis ou menos, sempre presta visitar esta rede de mensaxes. Xa hai máis de trinta blogues potenciando a difusión dinámica, a interacción, a comunicación:

Acceso directo ao mapa aquí.

Os resultados da conxugación de dinamización e TIC (ou mellor, da dinamización co emprego das TIC) soen ser moi atractivos e mesmo sorprendentes, nalgúns casos admirábeis.É evidente a necesidade de estender este modelo ao conxunto da comunidade educativa (centros, ENDL, didácticas específicas…), mais, que plans, coberturas e asesoramentos hai ao respecto? O encomiábel voluntarismo por parte do profesorado é quen está a poñer a educación galega ao día neste aspecto, como no CPI de Cuntis (”onde”, por certo, botou a andar un novo e estupendo Caderno de lingua). A iniciativa innovadora dos docentes é imprescindíbel tamén, mais nin é suficiente nin debera chegar ao sobreesforzo. Por parte da Consellaría, abonda con isto, máis que nada webs dinámicas (pdf) nuns poucos centros, convocatoria de premios e cursos de formación? Non cumprirían espazos de divulgación e plataformas coma esas de Educastur? Ademais dunha dotación decente en todos os centros, formación colaborativa en horario lectivo e asesorías non atadas á burocracia, claro: